حرمتهای رو به فراموشی و مستقر در سنه کوه (۵)

12_n (1)

حرمت ماه محرم و صفر در سنه کوه

در مورد ماه محرم و صفر مطالب بسیاری را در پستهای مختلف اعم از عزاداریها و سنت و رسم آن در سنه کوه قبلا بیان داشتیم و در این روزهای آخر ماه صفر یکبار دیگر برخی از آنها را یاد آوری می نماییم تا به یاد مان باشد که در سنه کوه از قدیم الایام نیاکان ما چه ارزش و احترام عملی و سنتی را برای این دو ماه عزا و ماتم خاندان عصمت و طهارت(ع) قایل بوده و مراعات می کردند و به درستی و فراست دریافته بودند که امام حسین(ع) جز برای اصلاح دین جدش که به انحراف رفته بود و انجام فریضه مهم امر به معروف و نهی از منکر قیام نموده و خون پاک او و یارانش در صحرای گرم کربلا با لب عطشان ریخته و اهل بیت و نوامیسش به اسیری شهر به شهر برده شدند چه درد و تالم بزرگی است و…

در سنه کوه هر ساله با آمدن ماه محرم، مشابه بسیاری از نقاط کشور با شور و شعور خاصی همراه است .شالها و پیراهن عزا از گوشه اشکاف (کمد دیواری) و جا لباسیها بیرون آورده می شوند و هزینه های خرج محرم مشخص و برای شربت دهی و علم گردش موارد نذری دم دست حاضر می شوند و حال و هوای عزا و ماتم در هر کوی و برزن مشاهده می شود .

در سنه کوه از قدیم و ندیم ، با آمدن محرم دیگر خنده بلند ، کل لی (صدای بلند)،آواز و شواش (شواش= آواز صوتی بلند زنانه به نشانه شادمانی در عروسی و شادی سرداده می شود ) و نه صدای موزیک شاد ضبط و رادیویی و یا هرگونه موردی که نشان از شادی داشته باشد تا دوماه (محرم و صفر)هرگز مشاهده و شنیده نمی شود. این اوج عشق و ارادت به خاندان عصمت و طهارت و هم آوایی با آنان در مصیبت بزرگ صحرای کربلای سال ۶۱ هجری قمری ، سالهاست که تکرار شده و نه تنها کم، بلکه هر سال بیشتر از سالهای قبل مشاهده می گردد .
از قدیم مادران سنه کوه معتقد بودند که شیری که به نوزاد می دهند اگر همراه با اشک مادر در سوز و شور عشق به امام حسین(ع) و در ماتم آل الله باشد آن فرزند نه تنها گرسنه نمی ماند بلکه با شیره جان ،عشق و مودت خاندان پیامبر در او نزج و نمو نموده و فرزندی اهل و بامرام و اخلاقی خدای گون تربیت خواهد شد و در آینده عصای دست والدین و احترام دار آنان خواهد بود .
البته معنی این حرفها این نیست که اصلا شادی و خنده ای بر لب نداشته و همیشه عبوس باشند نه بلکه احترام گذاری و حرمت داری سوای اینهاست . اظهار شادمانی و داشتن تبسم بر لب از صفات نیکوی مومنین است . گشاده رویی از صفات بارز و مورد تاکید دین و مذهب ماست و همه ما افتخار می کنیم که شیعه ائمه هداعلیهم السلام هستیم اما همانگونه که در مرگ عزیزین کسان خود مراعات موارد شادی آفرین عرفی را رعایت می کنیم در مورد این دو ماه هم از قدیم الایام به احترام و حرمت خاندان پیامبر و به عشق و ارادت به این خط و فکر اصیل از هر گونه کارهای اضافی یا غیر ضرور شادی های مرسوم پرهیز داشتند .
البته  پدران و مادران در قدیم  دلیل این کار را به علت سواد کم و اطلاعات قلیل خود نمی توانستند درست و حسابی بیان کنند برای همین از اصطلاحات عام مثل “در این دو ماه خنده نکن خداره قر گرنه” یعنی خدا ناراحت میشه و یا کمی غلیظ تر ” خنده نکن ته لوچه ول وونه = خنده نکن اگر خنده کنی لبات کج میشه  ” و یا سخنان دیگری که ناشی از خوف و رجا بود مثل ” ته مال و جان دله وشا کفه نه ” یعنی رو به اضمحلال و نابودی می روی و همچنین بیان می داشتند ” فلانی خدا ره شه سر بالا نوینده محرم و صفر مگر شوخیه ” یعنی خدا را ناظر کارها نمی بینه و فکر می کنه ماه محرم و صفر را به شوخی بیان داشتند و یا ” محرم و صفر هسه امه داهون دوه سوهه” یعنی ماه محرم و صفر دهان ما بسته است که معمولا اگر حرف از خواستگاری و مشابه آن بیان می شد .
از طرف دیگر حتی “گل او مالی یا گل گوگی مالی “خانه ها جهت سفیدی و نظافت خانه (خانه در کردن) را هم در این دوماه مناسب و شگون نمی دانستند یا حداقل در محرم مراعات می کردند .همه اینها موجب خیر و برکت در مال و جان و زندگی خود می دانستند و بخصوص اهالی سنه کوه را به یاد ندارم و نشنیدم که افراط و تفریط کرده باشند . یعنی بی حرمتی و خدای نکرده بی توجهی به این دو ماه را به همدیگر امر به معروف و نهی از منکر موکد می دانستند و می دانند .
در ابتدای محرم از قدیم عزاداری در تکیه و مسجد تا سیزده شب برگزار می شد و از شب سوم امام به بعد خانه به خانه مجلس “روضه خوانی” می گرفتند و هر شب خانه یکی از اهالی تا پایان دو ماه کمتر پیش می آمد که شبی مراسم نباشد و این روضه خوانی خانه به خانه با حداقل شامدهی بخصوص توسط افراد توانمند انس و الفت و مودت و دوستی را در بین اهالی گسترش داده و به حرمت این دو ماه محرم و صفر کدورتها و کینه ها را از دلها زدوده و مهر و محبت افزون می کردند .
آنانی که به هر دلیلی به خانه هم رفت و آمد نداشتند و به اصطلاح قهر بودند در این دو ماه با مجلس روضه خوانی ها و پا درمیانی بزرگان محل آشتی کرده به نام امام حسین(ع) و شهدای کربلا همدیگر را مورد عفو و بخشش قرار می دادند .
با همه این بیان اما وقتی ماه صفر تمام و ماه ربیع وارد می شد دیگر بساط خواستگاری و عقد و شیرینی خوران و عروسی رونقی دوباره می گرفت و انرژی ذخیره شده در این دوماه را حسابی در می کردند و از خجالت هم در می آمدند که در جایگاه و بیان آیین و رسوم به هر کدام توجه داشته و بیان نمودیم .
و اما امروزه هم اهالی سنه کوه اکثریت قریب به اتفاق بر عهد و پیمان نانوشته پیشینیان خود ثابت قدم و استوار بوده و هستند و حرمت این دوماه را به خوبی پاس می دارند و اگر اندک نفری مراعات نکنه در امر به معروف و نهی از منکر نسبت به هم دریغ ندارند و در پایان ماه صفر با سفر زیارتی و شرکت در مراسم دهه پایانی ماه صفر عشق و ارادت خالصانه خود را به خاندان عصمت و طهارت تکمیل می نمایند و امسال قریب یک دهه هست که این سنت حسنه با دسته روی و اعزام هیئت عزاداران به مشهد مقدس شکل و شواهد عمومی تر و قانونی یافته و انس و الفت و موددت خود را به همه نشان داده و می دهند .
به امید سلامتی روزافزون و سعادتمندی همولایتی های عزیز در حرمت نگهداری حرمتهای مورد احترام همه از دین و آیین تا عرف محل و منطقه و …
معید و سرافراز باشید

1410154693

14_n

YaHoseinMazlum1

هع89

به درستی که عشق به امام حسین (ع) و خاندان نبوت عشق به همه خوبیها و سرآغاز خیر و برکت در زندگی است و …

شما می توانید بصورت رایگان در اشتراک ایمیلی این سایت عضو شوید تا مطالب جدید را درون ایمیل خود دریافت کنید.
برای عضویت، ایمیل خود را وارد کرده و بروی اشتراک کلیک کنید...

  1. عشق همه مسلمین حسین هست…..یا حسین

  2. سلام آقای مهندس

    زیارت شما قبول…

    انشاالله رسیدین؟

  3. سلام
    ممنون از لطف شما انشاءالله قسمت شما و همه آرزومندان شود و …
    بله البته

با خیالی آسوده یک نظر بگذارید...

برگه ها
ads ads ads